Waarom de anonieme brief van een gay voetballer in de Premier League ons allen zou moeten aanbelangen

Enkele dagen na Pride Month – een uitzonderlijk rustige Covid versie dit jaar – verscheen er een anonieme brief van een professionele voetballer in de kranten. Een anonieme brief over de voetballer zijn geaardheid. En vooral: de angst omtrent die geaardheid. De angst omtrent het eerlijk zijn en nogmaals de bevestiging van een doodgezwegen feit: de voetbalwereld is niet klaar voor openlijke homo voetballers.

Vergeten held: Willy De Bruyn

Het laatste stukje van de Groendreef in de noordwijk in Brussel heet voortaan officieel de Willy De Bruynstraat. Het is de allereerste straat in onze hoofdstad vernoemd naar een transgender. Willy De Bruyn kreeg van zijn ouders in 1914 de naam Elvira. Twintig jaar later werd Elvira wereldkampioene wielrennen, maar pas in 1937 kon Willy Maurits De Bruyn eindelijk zichzelf zijn.

ALONE IN THE GAME: film- en debatavond

Ondanks de groeiende aanvaarding van holebi’s en transgenders, blijft de sportwereld voor velen nog steeds een verontrustende omgeving. De Amerikaanse documentaire ‘Alone in the Game’ onderzoekt hoe dat komt. Op 31 januari kan je deze ontroerende film zien in Sphinx Cinema. Na de voorstelling volgt een constructief debat door Out For The Win!

#SorryJohan, maatschappelijk taboe krijgt menselijk gelaat

We zijn al enkele dagen verder sinds voetbalanalist en ex-voetballer Johan Derksen op de Nederlandse nationale tv besloot om twee jonge supporters die de homofobe sfeer in hun stadion aankaartten “hysterische jonge homootjes” te noemen. Alsof dat niet voldoende stereotiep en kwetsend was, voegde hij er ook nog aan toe dat “uit de kast komen toch helemaal niet zo moeilijk is, als je gewoon een beetje karakter hebt”. De hashtag #SorryJohan ontstond als wederwoord.